MUHİBBÎ

Fıkıh, târih ve edebiyat âlimi. İsmi, Muhammed Emîn bin Fadlullah bin Muhibbullah bin Muhammed’dir. 1061 (m. 1651) senesinde Şam’da doğdu. 1111 (m. 1699) senesi Cemâzil-evvel ayının onsekizinde Şam’da vefât etti. Evliyânın büyüklerinden olan Ebû Şâme’nin kabrinin karşısında bulunan Zehebiyye türbesine defnedildi.

Muhibbî, babasının terbiyesinde yetişti. Daha sonra ilim öğrenmek için çeşitli yerlere gitti. Allâme İbrâhim Fettâl, Şeyh Ramazan Atifî, Şeyh Abdülganî Nablüsi, Dımeşk müftîsi Şeyh Alâüddîn Haskefî, Şeyh Abdülkâdir Ömerî bin Abdülhâdî, Şeyh Necmüddîn Faradî, Şeyh Mahmûd Basîr Sâlihî ve Şeyh Abdülhayy Askerî’den ilim öğrendi. Şeyh Muhammed Abbasî Halveti’den Halvetiyye yolunun inceliklerini, edebini öğrendi. Şeyh Yahyâ bin Şâvî ve Şeyh Muhammed bin Süleymân Magribî’den icâzet aldı. Mekke-i mükerreme ve Medîne-i münevverede; Hasen Acimî Mekkî, Ahmed Nahlî Mekkî, İbrâhim Hıyârî ve daha başka âlimlerin derslerinde bulundu. Birçok ilimde mütehassıs oldu.

Muhibbî, Vişne-zâde İzzeti Mehmed Efendi ile beraber İstanbul’a gitti. Vişne-zâde’nin vefâtına kadar yanında kalan Muhibbî, sonra Şam’a döndü. Çeşitli yerlerde kadı nâibliği yapan Muhibbî, daha sonra Şam Emîniyye Medresesi’ne müderris olarak ta’yin edildi. Vefâtına kadar bu görevde kaldı.

Muhibbî yirmi yaşından sonra kıymetli eserler yazdı. Yazdığı eserlerden ba’zıları şunlardır: 1- Hulâsat-ül-eser fî terâcim-i ehl-il-karn-il-hâdî aşer Altıbin âlim ve şâirin hâl tercümelerini anlatan bu eser, 1284 (m. 1867) senesinde Kâhire’de dört cild hâlinde basılmıştır. 2- Nefhat-ür-reyhâne, 3-Ed-dürr-ül-mersûf fis-sıfatı vel-mevsûfi, 4- Kâmûs üzerine bir haşiye. Buna Namus ismini verdi. 5- Kitâb-ı emâli, 6-Dîvân-ı şi’r.

¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾

1) Târih-i Adâb-il-lugat-il-Arab cild-3, sh. 318

2) Silk-üd-dürer cild-4, sh. 86

3) Brockelmann Gal-2, sh. 294