EBÛ SÜLEYMÂN İBNİ ZİBR REBEÎ

Hadîs âlimi. Ebû Bekr künyesi olup, ismi, Muhammed bin Abdullah bin Ahmed bin Rebîa’dır. Dımeşk’ten olduğu ve orada yaşadığı için Dımeşkî, dedelerinden birine nisbetle Rebei denildi. İbn-i Zibr diye tanınırdı. 375 (m. 985) yılında vefât etti.

İlk tahsiline, Dımeşk kadısı olan babası Ebû Muhammed bin Zibr’den aldığı derslerle başlayan İbn-i Zibr Rebeî; Ebü’l-Kâsım Begâvî, Cemâhir bin Muhammed Zemlekânî, Muhammed bin Huzeym, Muhammed bin Feyz-i Gassânî, Sa’îd bin Abdülazîz, Muhammed bin Rebî’ Ceyzî, Ebû Bekr bin Ebî Dâvûd ve daha birçok âlimden ilim tahsil edip, hadîs-i şerîf dinledi. Duyduğu hadîs-i şerîfleri ezberlerdi. Yüzbin hadîs-i şerîfi, râvileriyle birlikte ezbere bilirdi. Meşhûr fıkıh âlimi Ebû Ca’fer Tahâvî ile sohbet etti. Rivâyetlerinde sağlamdı. Âlimler, onun sika (güvenilir) olduğunda ittifâk ettiler.

Birçok âlimin ilim tahsil edip istifâde ettiği Ebû Süleymân İbni Zibr-i Rebeî’den; Temmâm Râzî, Abdülganî bin Sa’îd, Abdurrahmân bin Nasr’ın oğulları Muhammed ve Ahmed, Muhammed bin Avf Müzenî, Ebû Nasr bin Cebbân ilim öğrenip, hadîs-i şerîf rivâyet etti.

İlminden birçok kimsenin istifâde ettiği İbn-i Zibr’in, eserlerinden ba’zıları şunlardır: Ahbâr-u İbn-i Ebî Zibr ve Hişâm bin Şu’be, Târih-u mevlid-il-ulemâ ve vefeyâtihim, Vesâyâ el-ulemâ inde hudûr-il-mevt.

Kendisi anlatır: İmâm-ı Ebû Ca’fer Tahâvî hazretleri, yazdığım kitaplardan bir kısmını alıp, bir gece evine götürdü. Daha sonra da, götürdüklerini bana iade ederek, “Siz eczacısınız, biz ise doktoruz” buyurdu.