İslâm Âlimleri Ansiklopedisi

BURHÂNEDDÎN-İ HİREVÎ (Haydar bin Muhammed)

820 H / 1417 M

Hayatı

Sa’deddîn-i Teftâzânî’nin yüksek talebelerinden. İsmi, Haydar bin Muhammed Hirevî’dir. Lakabı Burhâneddîn olup, “Haydarât-üş-Şîrâzî” diye de tanınırdı. Sonraları “Rûmî” nisbetiyle anıldı. Doğum târihi belli değildir. Herat ve Şîrâz şehirlerinde birçok âlimden ilim tahsil etti. Zamanının büyük âlimi Sa’deddîn-i Teftâzânî’den ders aldı.

Hayatının devamını oku

Sa’deddîn-i Teftâzânî’nin yüksek talebelerinden. İsmi, Haydar bin Muhammed Hirevî’dir. Lakabı Burhâneddîn olup, “Haydarât-üş-Şîrâzî” diye de tanınırdı. Sonraları “Rûmî” nisbetiyle anıldı. Doğum târihi belli değildir. Herat ve Şîrâz şehirlerinde birçok âlimden ilim tahsil etti. Zamanının büyük âlimi Sa’deddîn-i Teftâzânî’den ders aldı. Arab dili ve edebiyatında pek mahirdi. Belagat, beyân ve me’ânî ilimlerinde çok yükseldi. Tefsîr, kelâm ve ferâiz ilimlerinde büyük bir âlim idi. Teftâzânî’nin “Keşşâf” tefsîrine yaptığı haşiyeye, o da bir haşiye yaptı. Kazvînî’nin “îzâh” kitabını, şerh etti. Onun yaşadığı zamanlarda diyâr-ı Rûm denilen Anadolu’ya geldi. Burada çok ilim okuttu. Allâme Muhyiddîn el-Kâfiyecî, kendisinden çok ilim aldı. “Ferâiz-i Sirâciyye” kitabına da bir Şerh yaptığı rivâyet edilmekle beraber, ele geçmemiştir. 820 (m. 1417) senesinde vefât etti.

Yaşadığı dönem

9. Hicrî Asır · Hicrî 801–900

Zaman çizelgesi

  1. Vefatı

    820 (m 1417) senesinde vefât etti.

Kaynakta geçen diğer tarih bilgileri

  • 820 (m 1417) senesinde vefât etti.

Yaşadığı yerler

  • HeratSeyahat durağı
  • ŞirazSeyahat durağı

Seyahatleri

  • Biyografide geçen seyahatler

    Kaynak biyografide açıkça belirtilen seyahat, hicret ve ikamet durakları. Sıra, metindeki geçiş sırasına göre yaklaşıktır.

    Herat → Şiraz

Kaynakta geçen diğer seyahat bilgileri

  • Herat ve Şîrâz şehirlerinde birçok âlimden ilim tahsil etti.
Seyahat haritasını aç

Kaynakça

  1. Mu’cem-ül-müellifîn

    cild-4, sh. 92

  2. Bugyet-ül-vuât

    cild-1, sh. 549

  3. Şezerât-üz-zeheb

    cild-7, sh. 145

  4. Şakâyık-ı Nu’mâniyye tercümesi (Mecdî Efendi) sh. 83
  5. Keşf-üz-zünûn sh. 112, 1247, 1479, 1894