ALİ BİN YÛSUF EL-LAHMÎ

Tefsîr, kırâat ve nahiv âlimi. İsmi, Ali bin Yûsuf bin Harîz bin Fadl bin Mi’sad bin Fadl el-Lahmî es-Settanûfî eş-Şâfiî olup, künyesi Ebü’l-Hasen’dir. Lakabı ise Nûreddîn’dir. Aslen Şamlı olup, 644 (m. 1246) senesinde Kâhire’de doğdu. 713 (m. 1314) senesi Zilhicce ayının onyedisi olan Cumartesi günü Kâhire’de vefât etti.

Ali bin Yûsuf, kırâat ilmini; Takıyyüddîn Ya’kûb bin Bedran el-Cerâyidî’den ve Zeynüddîn bin el-Cezâirî’den, nahiv ilmini; ez-Ziyâ Sâlih bin İbrâhim el-Farîkî ve Sâlih bin İbrâhim bin Ahmed Si’ridî’den öğrendi. En-Necîb, es-Sâfî, el-Halîl ve birçok âlimden hadîs-i şerîf öğrendi ve rivâyette bulundu.

İbn-i Mektûm onun hakkında: “Ali bin Yûsuf, Mısır diyarında kırâat âlimlerinin reîsi idi. Tefsîr ilminde yed-i tûlâ sahibi idi. Tefsîr ilmine dâir birçok şerhleri vardır” demektedir.

Ali el-Lahmî, Tûlûn Câmii medresesinde tefsîr müderrisliği yaptı. Câmi’ul-Hâkim’de de kırâat dersleri verdi. İnsanlar onu büyük bilir, hürmet gösterirler idi.

Ali bin Yûsuf, birçok eser yazdı. Yazdığı eserlerden ba’zıları şunlardır:

1- Ahbâr-üş-Şeyh Abdülkâdir-i Geylânî: Üç cildlik bir eserdir. 2- Şerh-üş-Şâtıbiyye.