AHMED BİN YÛSUF

Tefsîr âlimlerinden. Künyesi Ebü’l-Abbâs el-Mukrî, lakabı Şihâbüddîn olup, Ahmed es-Semin ismiyle tanınmıştır. Fıkıh, kırâat, nahiv ve edebiyat ilimlerinde de âlim idi. Fıkıh ilmînde Şafiî mezhebi âlimlerindendir. Doğum târihi bilinmemekte olup, 756 (m. 1355) senesinde Kâhire’de vefât etti. Nahiv ilmini Ebû Hayyân’dan, kırâat ilmini İbn-is-Sâig’den öğrendi. Yûnus ed-Debûsî’den de hadîs-i şerîf dinledi. Tûlûnî Câmii’nde kırâat ve nahiv dersleri müderrisliği, evkaf nâzırlığı ve diğer ba’zı vazîfeler yaptı. Aslen Halebli olup, Kâhire’ye yerleşmiştir. Eserleri meşhûr olup şunlardır: “Tefsîr-ül-Kur’ân” yirmi cilddir. “İ’râb-ül-Kur’ân”; bu eserine “Ed-Dürer-ül-masûn” adını da vermiştir, İbn-i Malik’in nahiv ilmine dâir olan Tekmilet-ül-mekâsıd” adlı eserine ve “Teshîl-ül-fevâid” adlı esere şerh yazmıştır. “El-Ukdet-ün-Nadîd fî Şerh-ıl-Kasîd”; bu eseri kırâat ilmine dâir olup, İmâm-ı Şâtıbî’nin bu husûsdaki eserinin şerhidir. Bir eseri de; “El-Kavl-ül-vecîz fî ahkâm-il-kitâb-il-azîz”dir.