ABDURRAHÎM ES-SEM’ÂNÎ

Fıkıh ve hadîs âlimi. Künyesi Ebü’l-Muzaffer olup ismi, Abdurrahîm bin Abdülkerîm bin Muhammed bin Mensûr bin Muhammed bin Abdülcebbâr es-Sem’ânî el-Mervezî’dir. Abdurrahîm es-Sem’ânî, 573 (m. 1177) senesi Zilka’de ayında, Cum’a gecesi doğdu. 617 (m. 1220) senesinde Merv’de vefât etti.

Hadîs ve fıkıh ilminde yüksek mertebeler sahibi Abdurrahîm es-Sem’ânî, Şafiî mezhebinde idi. Mezhebinin fıkıh bilgilerini en ince noktalarına kadar çok iyi bilirdi. Âlimler silsilesi bir aileye mensûp olan Abdurrahîm es-Sem’ânî’nin âlim olan babası, onu büyük bir ihtimâmla büyüttü, ilim öğrenmesine çalıştı. Babası Abdurrahîm es-Sem’ânî ile Mâverâünnehr, Horasan gibi birçok ilim merkezlerini dolaştı. Babası, onun hadîs-i şerîf dinlemesini ve fıkıh ilmini öğrenmesini sağladı. Abdurrahîm es-Sem’ânî çok hadîs-i şerîf rivâyet etti. İlim öğrenmek için çok kimseler dersinde hazır bulundular ve ondan istifâde ettiler. Beldesindeki Şafiî âlimlerinin reîsi idi. Es-Sem’ânî, sülâlesinin son âlimi idi.

Abdurrahîm es-Sem’ânî’nin yazmış olduğu eserler çok olup, “El-Avâlî min mesmûât-il-Ferâvî (iki cild)” ve “Mu’cem-üş-Şüyûh” bunlardandır.