ABDURRAHÎM BİN MUHAMMED EL-MÛSULÎ

Fıkıh ve hadîs âlimi. Künyesi Ebü’l-Kâsım. İsmi, Abdurrahîm bin Muhammed bin Muhammed bin Yûnus bin Rebîa el-Mûsulî’dir. Lakabı Tâcüddîn’dir. 598 (m. 1202) senesinde Musul’da doğdu. 671 (m. 1272) senesi Şevval ayında Bağdad’da vefât etti.

Abdurrahîm el-Mûsulî, Musul’da ilim sahibi bir aileden yetişti. Birçok âlimden ders aldı. Rüknüddîn et-Tavûsî bu âlimlerden biridir. Baba ve dedeleri âlim, kâmil kimseler olup, dedesi İmâdüddîn Muhammed bin Yûnus, zamanının büyüğü ve Şeyh-ül-mezheb’i idi. Abdurrahîm el-Mûsulî, Bağdad’a gitti. Orada kadılık yaptı ve ders verdi.

El-Esnevî onun hakkında; “Abdurrahîm el-Mûsûlî, fıkıh âlimi ve fazilet sahibi idi” demektedir.

Abdurrahîm el-Mûsulî birçok eser yazdı. Bunlardan ba’zıları şunlardır: 1. Et-Ta’ciz, 2. El-Vecîz, 3. Et-Tenbîh, 4. Muhtasâr-ül-Mahsûl Şerh-üt-ta’ciz, 5. Şerh-ül-vecîz, 6. Et-Tenvîh bi Fadl-it-tenbîh, 7. Muhtasaru Dürret-il-gavâs lil harîrî. Ayrıca, hacmi küçük, fakat çok ma’nâlar ihtivâ eden Nihâyet-ün-Nefâse isimli muhtasar eseri vardır. Kudûrî’nin de muhtasar olarak yazılması istenince, onun muhtasarını hazırladı.