ABDÜLMÜHEYMİN BİN MUHAMMED HADRAMÎ

Hadîs târih fıkıh ve nahiv âlimi, hatîb ve kâtib. İsmi, Abdülmüheymin bin Muhammed bin Abdülmüheymin’dir. 675 (m. 1276) yılında doğdu. Sebtî ve Hadramî nisbet edildi. 749 (m. 1348) yılında Tunus’ta Zellâc’ta vefât etti, oraya defnedildi. Sebte’de ilim tahsiline başlayan Abdülmüheymin Hadramî, İbn-i Ebû Rebî, Ebû Sâlih Kenânî ve İbn-i Gammâz’dan ilim öğrendi. Ebû Bekr İbni Ubeyde, Hilâf-ül-Kabsûri, Ebû Ca’fer bin Zübeyr, Ebû Abdullah Muhammed bin Humeys Tilemsânî, Abdülazîz bin İbrâhim Hevvârî, Muhammed bin Muhammed Kettânî Tilemsânî, İbn-i Abdülhâdî, Eberkûhî, Halîl Merâgî, Ebû Hayyân Dimyatî gibi âlimler onun hocaları arasındaydı. Hadîs ilminde yükseldi. Hadîs rivâyet edenler ve hadîs âlimleri hakkında geniş ve sağlam bilgilere sahip oldu. Fıkıh bilgilerinde ilmi çok yüksekti. Arabî ilimlerde, nahiv ve kitabet ilminde zamanının meşhûrlarından oldu. Hitâbeti çok iyi idi. Merîni Sultânı Ebû Sa’îd ve Ebü’l-Hasen Ali ile sohbet etti. Merîni sultanlarına Reîs-ül-küttâblık yaptı. Müslümanların rahat ve huzûr içinde yaşamaları için çalıştı. Sultâna nasihatlerde bulundu. Sultan Ebü’l-Hasen’le beraber Tunus’a gitti. Orada vefât etti.

Birçok âlime ilim öğreten Abdülmüheymin Hadramî’nin talebeleri arasında, İbn-i Haldûn, İbn-i Merzûk, Abdullah bin Ebü’l-Kâsım Cezzî Gırnatî gibi âlimler de vardı.

Kendi husûsî kütüphânesinde üçbinin üzerinde seçme kitabı muhafaza eden Hadramî, hocalarının hayâtını anlatan bir kitap yazdı. Ancak bu kıymetli eser, daha kendisi hayatta iken kayboldu.