İslâm Âlimleri Ansiklopedisi

ABDULLAH SEBZMÛNÎ (Abdullah bin Muhammed Buhârî)

258 H / 872 M – 340 H / 952 M

Hayatı

Mâverâünnehr ulemâsından. Hadîs, târih ve Hanefî fıkıh âlimi. Künyesi, Ebû Muhammed olup, ismi, Abdullah bin Muhammed bin Ya’kûb bin Hâris’dir. 258 (m. 872) yılında Buhârâ yakınlarında Sebzmûn köyünde doğdu. Bu yüzden Sebzmûnî, Buhârî ve Kelebâzî nisbet edildi. Dedelerinden birine nisbetle de Hârisî denildi. Üstâd lakabıyla tanındı. 340 (m.

Hayatının devamını oku

Mâverâünnehr ulemâsından. Hadîs, târih ve Hanefî fıkıh âlimi. Künyesi, Ebû Muhammed olup, ismi, Abdullah bin Muhammed bin Ya’kûb bin Hâris’dir. 258 (m. 872) yılında Buhârâ yakınlarında Sebzmûn köyünde doğdu. Bu yüzden Sebzmûnî, Buhârî ve Kelebâzî nisbet edildi. Dedelerinden birine nisbetle de Hârisî denildi. Üstâd lakabıyla tanındı. 340 (m. 952) yılında vefât etti. Üstâd Abdullah Sebzmûnî, küçük yaştan itibâren Allahü teâlânın dinini öğrenmek ve O’nun rızâsına uygun yaşayabilmek için, bütün gayretiyle çalıştı. Hocaları arasında ilminden en çok istifâde ettiği âlim, Ebû Hafs-ı Sagîr diye meşhûr olan Ebû Abdullah bin Ebî Hafs-ı Kebîr’di. Ondan başka, Muhammed bin Fadl Belhî, Fadl bin Muhammed, Hüseyn bin Fadl Belhî, Muhammed bin Yezîd Kelebâzî, Abdullah bin Vâsıl, Sehl bin Mütevekkil, Ali bin Hüseyn bin Cüneyd Râzî, Hâfız Mûsâ bin Hârûn ve daha birçok âlimin ilminden istifâde edip, hadîs-i şerîf dinledi. İlim tahsil etmek ve hadîs-i şerîf dinlemek için Horasan, Irak ve Hicaz’a seyahatlerde bulundu. Fıkıh ilminde zamanının imâmı oldu. Allahü teâlânın dînine çok hizmet etti. Ömrünü O’nun yoluna harcadı. Çok çalıştı. Zamanına kadar dînî mes’elelerde yapılan bütün ictihâdları öğrendi. Verilen bütün fetvâları ezberledi. Hanefî mezhebinde “mes’elede müctehid” olduğu bildirildi. Muhaddis Şah Veliyullah-ı Dehlevî’ye göre, müntesib müctehid ile mezhebde müctehidlik arasında bulunan ehl-i vücûhtan oldu. Dehlevî hazretleri onun, Şems-ül-Eimme Halvânî, Ebû Ali Nesefî, Ebû Bekr Muhammed bin Fadl’la aynı tabakada olduğunu söyledi. Bu zâtların hepsi, Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinin müracaat kaynağı oldu.

İmâm-ı a’zam hazretlerinin üstün vasıflarını çok güzel bir şekilde anlatan Üstâd Abdullah’ın ilminden birçok kimseler istifâde etti. Bunlardan en meşhûru İbn-i Mende’dir. İlim meclisinde hazır bulunan dörtyüz kâtibin, onun söylediklerini yazdıkları meşhûrdur. Hanefî mezhebi âlimlerinin müracaat kaynağı olan pek kıymetli eserler yazdı. Bunlardan İmâm-ı a’zam Ebû Hanîfe’nin ( radıyallahü anh ) hayatını anlatan “Keşf-ül-âsâr-iş-şerîfe fî menâkıb-i Ebî Hanîfe” ve “Müsned-i Ebî Hanîfe” adlı hadîs kitabı, onun bilinen eserleridir.

Yaşadığı dönem

4. Hicrî Asır · Hicrî 301–400

Zaman çizelgesi

  1. Doğumu

    258 (m 872) yılında Buhârâ yakınlarında Sebzmûn köyünde doğdu.

  2. Vefatı

    340 (m 952) yılında vefât etti.

Kaynakta geçen diğer tarih bilgileri

  • 258 (m 872) yılında Buhârâ yakınlarında Sebzmûn köyünde doğdu.
  • 340 (m 952) yılında vefât etti.

Yaşadığı yerler

  • BuharaDoğum yeri · Doğumu

Kaynakta geçen diğer yer bilgileri

  • 258 (m 872) yılında Buhârâ yakınlarında Sebzmûn köyünde doğdu.

Kaynakça

  1. Cevâhir-ül-mudiyye

    cild-1, sh. 289

  2. Şezerât-üz-zeheb

    cild-2, sh. 357

  3. Tezkiret-ül-huffâz

    cild-3, sh. 854

  4. Mir’ât-ül-cinân

    cild-2, sh. 331

  5. El-Fevâid-ül-behiyye sh. 105
  6. Esmâ-ül-müellifîn

    cild-1, sh. 445

  7. El-A’lâm

    cild-4, sh. 120

  8. Mu’cem-ül-müellifîn

    cild-6, sh. 145