ABDULLAH BİN NECMÜDDÎN MUHAMMED EL-MISRÎ

Mâlikî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi Ebû Muhammed olup ismi, Abdullah bin Necmüddîn Muhammed bin Şâş bin Nizâr bin Aşâir bin Abdullah, bin Muhammed bin Şâş el-Cüzâmî es-Sa’dî el-Mısrî’dir. Lakabı Celâlüddîn’dir. Haçlı orduları Dimyat şehrini muhasara ettiklerinde, mücâhid olarak şehrin müdâfaasında bulundu. 616 (m. 1219) senesi Receb-i şerîf ayı sonunda, dimyat’da vefât etti.

Abdullah bin Necmüddîn Muhammed, Mâlikî mezhebi fıkıh âlimlerinin ileri gelenlerinden idi. Mısır’da eski câmiye yakın medresede ders verdi. Çok kimseler kendisinden ilim taleb ettiler. Birçok âlim. Ebû Muhammed’in ilmî üstünlüğünü medh ettiler. Ebû Muhammed el-Mısrî, ömrünün sonlarına doğru hacca gitti. Hac dönüşünden vefâtına kadar fetvâ vermedi.

İbn-i Hılligân onun hakkında; “Ebû Muhammed el-Mısrî’nin yazmış olduğu “El-Cevâhir-üs-semînetü fî mezhebi âlim-il-medîneti” adlı eseri, onun ilminin çokluğuna, kendinin üstünlüğüne delâlet eder. O, Mısır’da Müderris idi. Dimyat’da vefât etti” demektedir.

Abdullah el-Mısrî, İmâm-ı Mâlik hazretlerinin kurduğu mezhebin bilgilerini ihtivâ eden çok kıymetli bir eser yazdı. Bu esere, “El-Cevâhir-üs-semînetü fî mezhebi âlim-il-medîneti” ismini verdi. Yazdığı diğer bir eser de, “Kerâmât-ül-evliyâ”dır.